Menu

Prof_Markus_Nyikos

Prof.
Markus Nyikos

Wiolonczelista Markus Nyikos urodził się w 1948 roku w Bazylei i studiował pod kierunkiem takich pedagogów jak: Paul Szabo, Stanislav Apolin, Zara Nelsova i Pierre Fournier. W 1976 roku otrzymał nagrodę Swiss Soloists Prize, a w 1977 został laureatem konkursu Gaspar Cassado Competition we Florencji.

W latach 1972-1979 Markus Nyikos był asystentem prof. Stanislava Apollina w Akademii Muzycznej w Lucernie i jednocześnie pierwszym wiolonczelistą Lucerne Festival Strings Od 1979 pracował na stanowisku profesora w Artystycznej Szkole Średniej w Berlinie. Jako członek Berliner Philharmonisches Klavierquartett i pierwszy wiolonczelista Berlin Philharmonic Virtuosi, Nyikos często uczestniczy w koncertach Berlińskiej Orkiestry Filharmonicznej oraz w różnych grupach muzyki kameralnej, łącznie ze sławną „Twelve Cellists”.

Koncertował z tak znamienitymi solistami jak: James Galway, Aurele Nicolet, Saschko Gawriloff, Elena Baschkirova, Konstanty Kulka i Pavel Gililov. Występował w Ameryce, Azji, Australii oraz wielu krajach europejskich, a także pracował jako profesor wizytujący w Japonii i Chinach. Przez ponad 40 lat Markus Nyikos koncertuje wraz z czeskim pianistą Jaroslavem Smykalem. W jego dorobku artystycznym jest dwanaście płyt z muzyką wiolonczelową jak i kameralną. Koncertował w Japonii, Chinach, na Tajwanie, w Indiach, w Południowej Korei, w Wietnamie, w Australii w Nowej Zelandii a także a Ameryce Środkowej, w USA, Kanadzie i prawie wszystkich europejskich centrach kultury. Często występuje w niemieckim radiu i telewizji.

Klasa mistrzowska Prof. Markusa Nyikosa w Berlińskiej Hochschule der Kunste cieszy się znakomitą opinią i skupia studentów z wielu kontynentów. Jest gościem wielu uczelni w Europie i Azji prowadząc kursy interpretacji.

Urszula_Marciniec

Prof.
Urszula
Marciniec-Mazur

Ukończyła studia w klasie wiolonczeli docenta Zdzisława Butora w Akademii Muzycznej im. Karola  Lipińskiego we Wrocławiu w 1989 roku. W czasie studiów czynnie uczestniczyła w mistrzowskich kursach interpretacji i warsztatach doskonaląc swoje umiejętności pod okiem znakomitych wiolonczelistów m.in. Siegfrieda Palma, Ivana Monigettiego, Andrzeja Orkisza, Romana Sucheckiego, Mariny Czajkowskiej i Bogumiły Reszke. W roku 1987, będąc jeszcze studentką, rozpoczęła pracę w Państwowym Liceum Muzycznym im. Karola Szymanowskiego we Wrocławiu na stanowisku nauczyciela gry na wiolonczeli, gdzie pracowała do 1996 roku. Po ukończeniu studiów w roku 1989, została zatrudniona na stanowisku asystenta w klasie wiolonczeli w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu a po przeprowadzeniu przewodu kwalifikacyjnego I stopnia w roku 1994 na stanowisku adiunkta z kwalifikacjami I stopnia. W roku 2001 przeprowadziła przewód kwalifikacyjny  II stopnia  a w grudniu 2014 roku otrzymała tytuł profesora sztuk muzycznych. Od roku 2012  pełni funkcję Dziekana Wydziału Instrumentalnego, którą sprawuje obecnie w drugiej kadencji.

Równocześnie z działalnością dydaktyczną prof. Urszula Marciniec-Mazur prowadzi działalność koncertową. Głównym nurtem aktywności artystycznej jest kameralistyka. W latach 1987-2001 jako muzyk orkiestrowy współpracowała z: Wrocławską Orkiestrą Kameralną Leopoldinum, Orkiestrą Filharmonii Opolskiej, Wrocławską Orkiestrą Kameralną Wratislavia, Menuhin Festival Orchestra, z którymi brała udział w nagraniach, festiwalach i tournée koncertowych w wielu krajach. Jako muzyk solista Orkiestry Leopoldinum współpracowała ze znakomitymi artystami takimi jak Yehudi Menuhin, Jerzy Maksymiuk, Ewa Podleś, Konstanty Andrzej Kulka, Vadim Brodski, Jan Stanieda, Krzysztof Jabłoński.

Urszula Marciniec-Mazur jest jurorem ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów i przesłuchań, ponadto prowadzi  kursy mistrzowskie i warsztaty metodyczne  w zakresie gry na wiolonczeli i kameralistyki zarówno w kraju  jak i za granicą. W 2011 roku została uhonorowana przez Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej Złotym Krzyżem Zasługi a w roku 2013 otrzymała Medal Komisji Edukacji Narodowej.

 

Prof. Zdzisław Łapiński

Prof.
Zdzisław Łapiński

Zdzisław Łapiński urodził się w 1956 roku w Krakowie. Ukończył z wyróżnieniem Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną a Krakowie w klasach prof. Ludwika Soleckiego i Henryka Zarzyckiego.
W 1981 roku wyjechał na roczne stypendium do USA, gdzie studiował w Yale University pod kierunkiem prof. Aldo Parisota. W 1977 roku na Ogólnopolskim Konkursie Muzyki Kameralnej w Łodzi był członkiem kwartetu – laureata I nagrody. W 1978 roku z tym samym kwartetem zajął III miejsce na Międzynarodowym Konkursie Kwartetów Smyczkowych w Evian (Francja). W tym samym roku na Ogólnopolskim Konkursie Wiolonczelowym w Poznaniu został laureatem III nagrody.
W 1979 roku, jako członek tria fortepianowego „Trio Jagiellońskie” został laureatem Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej we Florencji. Dokonał szeregu nagrań dla potrzeb Polskiego Radia i Telewizji oraz dla Radia Francuskiego. Koncertował m.in. we Francji, Niemczech, Włoszech, Szwajcarii, Jugosławii, USA, Brazylii, Japonii, Libanie i na Malcie.
W latach 1979 – 1981 był I wiolonczelistą orkiestry kameralnej „Capella Cracoviensis”. W latach 1981 – 1989 był koncertmistrzem Orkiestry PRiTV w Krakowie. W latach 1989 – 2012 był koncertmistrzem Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach.
W 1992 roku założył Zespół Wiolonczelowy „Cantabile”, którego jest kierownikiem artystycznym. Od 1997 roku jest także kierownikiem artystycznym Zespołu Kameralnego „Primo Allegro”. Jest Profesorem i Kierownikiem Katedry Wiolonczeli i Kontrabasu w Akademii Muzycznej w Krakowie, a od 2012 roku pełni funkcję Rektora tej Uczelni.

Prof. Rimantas Armonas

Prof.
Rimantas Armonas

Ukończył Litwińską Akademię Muzyczną w 1975 roku, pod przewodnictwem Prof. S. Sondeckien. Dalsze studia podjął w moskiewskim Konserwatorium im. P. Czajkowskiego w klasie prof. V. Feigin. W roku 1980 wygrał pierwszą nagrodę w „Międzynarodowym Konkursie Wiolonczelowym” w Mińsku. Od 1978 roku Rimantas Armonas uczy w Litwińskiej Akademii Muzycznej. Profesorem został w roku 2003. W latach 1986-88 wykładał w Narodowym Instytucie Muzyki w Algierii (L’Institut National de Musique d’Algérie). Od roku 2000 jest przewodniczącym Działu Smyczków na wydziale Kaunas Litwińskiej Akademii Muzycznej.
Występował w Niemczech, Holandii, Finlandii, Japonii, Hiszpanii, Francji, Austrii, na Węgrzech, w Singapurze, Szwecji, Algierii i w krajach Wspólnoty Niepodległych Państw. Brał udział w prestiżowych konkursach muzyki klasycznej i współczesnej na Litwie i za granicą oraz w Trzecim Międzynarodowym Kongresie Wiolonczelowym w Kobe (Japonia). Grał z Białoruską i Litwińską Orkiestrą Narodową, Białoruską Orkiestrą Radiową i Telewizyjną, Orkiestrą Klaipeda oraz orkiestrami kameralnymi: Litwińską, Kaunas oraz Św. Krzysztofa, pod batutami S. Sondeckis, M. Dvarionaite, D. Katkus, J. Domarkas, M. Pitrenas (Litwa); P. Berman (Hiszpania); O. Grangean (Francja); N. Engelbrecht and E. Leonov (Białoruś); B. Raisky (Rosja).
Jest członkiem „Armonas Trio”, „Armonas-Uss Duo” oraz kwartetu wiolonczelowego „Cellerando”. Rimantas Armonas prowadził szkoły mistrzowskie oraz seminaria interpretacyjne w Finlandii (1991-92), na Białorusi (1994, 2003, 2004), Łotwie (1996, Academia Baltica’97), Holandii (2001), Niemczech (2003, 2006), Szwecji (2004, 2006). Był członkiem jury międzynarodowych konkursów. W swym repertuarze, prócz klasyki, ma dzieła współczesnych kompozytorów z wielu krajów, a spośród nich wiele było jego litewskimi prawykonaniami. Jest aktywnym wykonawcą nowej muzyki litewskiej, przygotował ponad 20 światowych premier współczesnych kompozytorów litewskich. Nagrywał często dla litewskich i zagranicznych rozgłośni radiowych oraz nagrywał płyty w wielu krajach.

Dr Tomasz Lisiecki

Dr
Tomasz Lisiecki

Tomasz Lisiecki należy do grona wiolonczelistów, którzy z powodzeniem łączą praktykę wykonawczą w zakresie repertuaru muzyki romantycznej, współczesnej oraz muzyki dawnej. Koncertuje z licznymi zespołami i orkiestrami, jako solista – z towarzyszeniem Filharmonii Poznańskiej, Orkiestrą Opery Poznańskiej, Filharmonii Zielonogórskiej, Orkiestrą Akademii Muzycznej w Poznaniu oraz Capellą Viridimontana.
W 1999 roku ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu w klasie prof. Stanisława Pokorskiego. Po ukończeniu studiów kontynuował naukę w klasie prof. Kazimierza Michalika w Warszawie. Jednocześnie rozpoczął pracę na Akademii Muzycznej pełniąc obowiązki asystenta. W 2003 roku podjął studia w klasie wiolonczeli barokowej Markusa Möllenbecka i Phoebe Carrai na Universität der Künste w Berlinie, które ukończył z oceną bardzo dobrą w 2005 roku. W ramach studiów nad repertuarem i wykonawstwem muzyki dawnej doskonalił swoje umiejętności podczas kursów mistrzowskich Bach–Händel Akademie w Karlsruhe u Phoebe Carrai oraz u Jaap Ter Lindena.
Tomasz Lisiecki równolegle do pracy artystycznej i koncertowej prowadzi także szeroką działalność pedagogiczną. Jego uczniowie są laureatami międzynarodowych i ogólnopolskich konkursów wiolonczelowych. Często zapraszany jest do udziału w pracach jury ogólnopolskich konkursów wiolonczelowych i kameralnych. W 2006 i 2010 roku został wyróżniony za pracę pedagogiczną Nagrodą Prezydenta Miasta Poznania.
Od dziewięciu lat wraz z pianistą Pawłem Mazurem organizuje Mistrzowskie Kursy Wiolonczelowe oraz Międzynarodowy Festiwal Muzyki Kameralnej im. Philippa i Xavera Scharwenki w Szamotułach. Od 2007 roku Tomasz Lisiecki jest prezesem Fundacji Pro Cello wspierającej młodych wiolonczelistów.

Powiększ tekst Zmień kontrast